Ag Aistriú Abhaile

20170628_161119-EFFECTSBhíos ag súil go mór le teacht thar n-ais go hÉirinn le roinnt mí anuas. Mhothaigh mé go raibh mo chuid ama i Sasana ag teacht chun deiridh, agus go raibh sé in am dom agus do mo bhuachaill teacht abhaile chun saol nua a thosnú i gCorcaigh. Bheadh go leor ann chun ár súile a choimeád i dtreo na todhchaí, agus cúis chéiliúrtha a bheadh ann.

Cúpla lá i ndiaidh dom bogadh isteach san árasán nua, cúpla nóiméad amach ó chathair Chorcaí, táim go sona sásta, agus mé fós ag céiliúradh, ach céiliúradh ciúin atá ann. 

Níor thuig mé cé chomh ciúin is a bhíonn sé nuair nach bhfuil do pháirtí ar do thaobh. Is fada liom uaim í an comhluadar, an chaint bheag, an barróg beag nach rabhthas ag súil leis, an fhuaim, nó an láithreacht agus iad i gcóngar. Bhí Stephen anseo agus mé ag bogadh isteach ar an Domhnach, mar thiomáin seisean anuas as Baile Átha Cliath leis an deich mála mór plaisteach a bhailigh mé chun snas agus stíl s’agam a chur ar an áit nua i gCorcaigh. D’fhan sé liom don chéad oíche, agus maidin dár gcionn, d’fhág sé slán liom chun mo bhealach a dhéanamh chun m’oifige nua, nuair a bhí air dul ar ais chun na h-árdchathrach chun eitilt ar ais go Sasana.

Thuig mé go mbeadh sé uaigneach gan é don sé mhí, agus é fós ina chónaí i Nottingham, go dtí go bhfuil sé in ann teacht abhaile. Cheapas go mbeinn in ann gan a bheith ag smaoineamh faoin easpa nua ar mo thaobh, mar bheinn róghnóthach le cairde nua a dhéanamh, le socrú isteach san árasán, agus sult a bhaint as an gcathair. Ní raibh mé mícheart, mar táim ag baint taitneamh as an scéal nua seo, ach is aisteach bheith i m’aonar i ndiaidh bliana go leith i Nottingham.

Is fada é ó bhí iontráil agam don mblag seo, go háirithe agus é i nGaeilge. Shíl mé nach raibh mórán ann i mo shaol chun aon rud a scríobh, ach bhí orm smaoineamh air sin. Bhí go leor ar siúl i mo shaol agus mé ag scríobh Dialann Scott, agus mé i mo dhuine óg (níos óige, b’fhéidir), ach ní hionann sin agus a rá go bhfuil faic ag tarlúint dom anois. A mhalairt ar fad atá ann anois; scéal nua s’agam anois, agus tá sé i gceist agam é a roinnt le h-éinne a mbeadh suim acu é a léamh.

Fáilte Chorcaí

Tá cathair Chorcaí féin go haoibhinn, agus ar a laghad, tá aithne agam ar cúpla duine anseo chun tús a chur le mo shaol sóisialta nua. I ndiaidh mo chéad lá sa phost nua, tháinig mé ar ais isteach sa chathair chun caife a fháil le fear dá bhfuil aithne agam air trí Twitter, @AddeyTweets. Bhí sé ann chun fáilte mhór a chur romham anseo, agus shiúil muid timpeall na cathrach lenár gcupáin chaife, ag caint agus ag cur aithne ceart ar a chéile (nó, ar a laghad, ag cur lena raibh ar eolas againn ó na meáin shóisialta). Is ansin a bhuail muid le bean óg, a bhfuil ina ball den gcór LADT i gCorcaigh, Choral ConFusion.

“Fáilte romhat go Corcaigh”, a dúirt sí liom le miongháire ar a haghaidh. “Cá raibh tú roimhe seo?”

“Nottingham le déanaí, ach is as Cluain Tarbh dom.”

“Á, Cluain Tarbh! Tá cónaí ar mo dheirfiúr i Rath Éanaigh! Nach beag an domhan!? Bhuel, beidh tú socruithe isteach linn anseo sar i bhfad, fáilte arís!”

Thug sí barróg mór dom ansin sular shiúil sí síos na sráide, agus is ansin a thuig mé: Ní as Corcaigh mé, ach is cinnte gur seo mo bhaile nua anois.

 

 

Published by Scott De Buitléir

Scott De Buitléir is an author and poet from Dublin, Ireland. He is founder of EILE Magazine, a digital publication for the Irish LGBT community, and has published several works of poetry, non-fiction, and fiction. He lives in Cork with his partner.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: